hari itu kami menunggu dengan penuh kesabaran.. tetapi kecundang ditengah jalan.. rasa sabar tu beralih kepada lapar.. woo memag tak lakan nak tunggu.. dari pagi sampailah dah petang.. coii ini olag haa manyak susah woo.. kasi paans saja.. wa wat lek wat peace tapi wa tak tahan la der.. apalagi.. kita blaa sajalah..
lama sangat dok menunggu tak tahan rasa.. jadi cabutlah jawabnya..